|
|
 Op een dag lokken ze je mee. Je bent een beetje verrast door de verandering van plan, zo kort dag en zo vaag, maar je vermoedt nog niets. Pas op de plaats van bestemming besef je wat er gaat gebeuren. Iedereen is er. Omdat het Hare Majesteit behaagd heeft.
Zo’n vijfduizend keer per jaar is het raak, meestal op 29 april. En op een dag ben jij aan de beurt, of je nu wilt of niet. Laat het maar over je heen komen, de felicitaties en de mooie woorden. Je hebt het verdiend, met je inzet voor anderen. Voor het algemeen belang, onbaatzuchtig, ten dienste van de samenleving. Veel meer dan je baan of je werk.
Het is natuurlijk nog niet zo ver, maar goed om nu vast eens eens bij stil te staan. Bij wat je nu nog meer doet en wie je nu nog meer bent. Er is meer tussen hemel en aarde dan werk en ondernemen. Het is in je buurt, wijk of stad en je kunt er verschil maken met jouw talenten. Misschien kennen ze je er nog niet, dus dan vragen ze het je ook niet en zul je er zelf op af moeten. Even een waarschuwing: Aan betalen doen ze er niet, en je beloning moet je er zelf maar in vinden. Verdienen is één ding, verdiensten zijn iets anders.
 Met Joop moest ik voorzichtig zijn, want die had het thuis even lastig. En Karel hoefde voor het geld niet te werken en dus ook niet echt naar een training. Voor Elise en Suzie was de baan meer iets sociaals dan een carriëre. En als Pascal er halverwege mee zou stoppen, had het waarschijnlijk te maken met zijn zieke vader. Nee het was geen makkelijke groep die ik zou krijgen. “Maar als je een beetje leiding wilt geven, moet je wel weten wat je mensen bezig houdt.”
Control alt delete. Ik wiste alle informatie ter plekke en ging maar gewoon aan de slag.
Van de Tonnekreek meets Freud. Veel managers wentelen zich in de privé besognes van hun medewerkers. Ze neuzelen wat af over de drijfveren en motieven van hun mensen, voor zichzelf of met anderen. “Hij is er zo een, want zijn broer heeft dus zus. En da’s niks voor haar, met die toestand van toen.” Alles heeft raakvlakken met alles en weinig of niks dat zomaar kan. “Als je als baas niet weet wat er speelt, kun je niet voorspellen hoe iets gaat landen.” Uren van dagen tikken ze weg met speuren en psycholoogje spelen.
Waarom ze het doen? Het kan uit verveling zijn, uit bemoeizucht of kwaadaardigheid. Maar net zo goed bij gebrek aan doortastendheid. Voor hun beweegredenen moet je niet bij mij zijn. Als je het wilt weten: vraag het ze dan zelf.
 Beter dat je deze blog niet leest. Dat je bezig bent met iets anders en er niet aan toe komt. Dat je denkt: morgen weer een dag en weer nieuwe blogs, maar nu heb ik betere dingen te doen. Beter trouwens ook, als je er morgen wéér geen tijd voor hebt.
Er zijn maar heel weinig mensen die kunnen leven van bloggen en twitteren. De rest van ons heeft een baan of bedrijf om de kost mee te verdienen. Een beetje goed bezig zijn kost dan al gauw een uur of acht tot tien op een dag. Dan schiet het bloggen en twitteren er wel eens bij in. Als het goed is.
Natuurlijk kun je bloggen en twitteren voor je werk. En je facebook bijhouden en je hyves en je rss-reader lezen en je favorieten met zakelijke tips en het nieuws en de beurs en…. Allemaal goed voor je werk, zolang je het maar buiten je werk doet.
Hoe belangrijk je blog ook is voor je werk, bloggen is niet je baan én niet je bedrijf. Bloggen is bij-zaak.
 Het maakt nogal uit. Of je gaat dammen of sjoelen. De stenen lijken zo op elkaar, dat een vergissing begrijpelijk is. Maar op het verkeerde bord spelen kan pijnlijke gevolgen hebben. Of een genante vertoning worden. Weet dus aan welk spel je deelneemt.
We zijn geneigd te denken het spel altijd hetzelfde is. Ons spel, op het bord dat we kennen en met onze regels. Dat is een vergissing. Jij denkt dat het spel Vriendschap heet, maar de ander speelt Gebruik. Heel vervelend als je daar te laat achter komt. Andere regels. Geldt ook voor de spelen Liefde en Bezit. Er zijn heel veel verschillende spelen.
In zaken is Groei een ander spel dan Winst en heeft het spel Omzet andere regels dan het spel Ego. De speelborden lijken bedriegelijk op elkaar, maar het gaat er echt heel anders aan toe. In de politiek heb je het ook; je denkt dat ze Landsbestuur spelen maar het is Macht. Natuurlijk kan er op meer borden tegelijk gespeeld worden. Maar het is zelden allemaal schaak.
Beter maar, dat je weet waar je aan meedoet. Praat over het bord en je regels. Doe dat van te voren, dat want het is lastig om er halverwege op terug te komen.
 “Telt u maar na. Van de 184.000 kleine en middelgrote ondernemingen heeft 48% een budget voor opleidingen van minimaal 2000 euro, dat in de helft van alle gevallen maar voor maximaal 75% wordt besteed. Als elke trainings-euro 3 euro oplevert, is er dus een onbenut rendementspotentieel van meer dan 53 miljoen euro. Voor uw bedrijf alleen al is dat bijna een ton.”
Het is natuurlijk quatsch, maar je was wel even onder de indruk, toch? Feiten en cijfers zijn de bouwstenen van een betoog. Ze verschaffen de ander informatie en jezelf autoriteit en vertrouwen. Weten van de hoed en de rand is een sterk onderschat element in heel veel verkoopsituaties. Nog sterker wordt je, als je macro kennis en cijfers kunt doorvertalen naar het microniveau van je gesprekspartner. De ander helpen de werkelijkheid onder ogen te zien is overtuigender dan welk zweefverhaal ook. Dienstverleners van Nederland, leer eens rekenen.
 Kun je het even voor ons tekenen? Ja, op die flipover graag. Er ligt wel ergens een stift en pak maar even een nieuw vel. Iets eenvoudigs graag, een paar lijnen maar. Breng dat hele verhaal van zonet nou eens terug tot de kern, en maak daar dan eens een plaatje van. Wij houden namelijk enorm van plaatjes. Bij praatjes.
Serieus lastig dat je het niet kunt beetpakken; dat wat jij in de verkoop hebt. Lastig voor jou, maar vooral voor je klant. Wat te doen als er niets te voelen, proeven, ruiken, beetpakken en uitproberen is. Waarmee overtuigen we dan? Meer woorden? Mooiere woorden? Grotere, duurdere en moeilijkere woorden? Zodat het duidelijker wordt? Vergeet het maar. De weg van het woord loopt al te vaak dood.
Wie slim is kiest een andere weg, die van whiteboard, flipover of gewoon van blocnote en potlood. Die tekent het even, in plaats van er nog meer woorden aan vuil te maken. Met simpele lijnen een grafiek, matrix, hefboom of ander krachtbeeld. Een pijl voor richting, een fuik naar het eindpunt, drie cirkels voor een overlapping. Niet allemaal, maar één plaatje dat beter plakt dan duizend woorden. De kracht van alle grote ideeën zit in hun overdraagbaarheid.
 Sorry dat ik het zeg. Ik kan het ook niet helpen. Het zal wel aan mij liggen. Wie ben ik? Ik ben ook maar een eenvoudige *invullen*. Ik wil me er niet mee bemoeien. Mijn mening voor een betere. Neem me niet kwalijk hoor. Ik ben ook maar een leek. Ik heb de wijsheid ook niet in pacht, dus jij weet vast nóg wel een paar variaties op dit thema.
Maar wil je het nooit meer zeggen? Want ik geloof je niet. Want je zet geen punt. Negen van de tien keer volgen er een komma, een maar en een mening. Wat moet ik daar nog mee dan?
Kruip er niet zo mee onder, met die mening van je. Het is namelijk een beetje laf. Je zegt wat je vindt, maar je doet vervolgens net alsof het niet belangrijk is. Maar je zégt het wel. Wat moeten wij nu? Met je in discussie gaan? Je maakt je punt, maar trekt direct je handen ervan af. Er is iets losgelaten in de ruimte, maar jij was het niet. Verbale winderigheid is het. Het klimaat wordt er niet beter van.
 Non-verbaal is hot. Geen televisieweek gaat voorbij, of ergens duidt een deskundige de armen van Van Nieuwkerk, de schouders van Heertje of het lachje van JP. Jammer alleen dat er vervolgens zo besmuikt over gedaan wordt. Jeetje, wat ze allemaal niet aan je kunnen zien.
Het non-verbale is er altijd, we zien veel ervan ook, alleen niet bewust. Meestal is dat prima, je wilt niet overal bij hoeven nadenken. Voelt goed is goed genoeg. Maar als er iets op het spel staat, hou je je ogen maar beter open. Er is zoveel meer tussen hemel en aarde dan woorden en argumenten.
Het is een vorm van multi tasken; luisteren en kijken tegelijk. Even wennen, maar probeer ook niet meteen alles te zien, laat staan te begrijpen. Eerst maar eens goed kijken, het duiden komt later wel.
 Wij van DureBedrijfsnaam doen er alles aan, om U van UwOrganisatie ervan te overtuigen, dat we met een team van specialisten op elk denkbaar gebied oplossingen hebben voor al uw problemen en dat onze goed opgeleide adviseurs allemaal beschikken over expertise, deskundigheid én ervaring met diverse projecten, bij vrijwel alle multinationals die u kent, maar ook bij kleine ondernemingen, zodat wij terecht mogen zeggen, dat wij van alle markten thuis zijn. En wij denken dat u dat nog gelooft ook.
De meerderheid van de Nederlandse ondernemers werkt tegenwoordig alleen, in z’n uppie, solo. Dat is de tijd en de toekomst en daar raken we langzamerhand aardig aan gewend. Het is dus nergens voor nodig om te doen alsof je met heel veel bent. Alleen kan ook nog eens heel aantrekkelijk zijn voor de klant. Bedenk zelf maar eens snel vijf goede redenen waarom.
Ik van BewegingindeZaak steek niet onder stoelen of banken dat ik alleen ben. Trouwens hoezo alleen? Ik ken de halve wereld aan goeie andere alleners. En als het nodig is komen we met z’n allen. Maar wat mij zelf betreft, dit is het en daar moet u het maar mee doen.
 Ze voelde gewoon dat hij niet constructief wilde meedenken vanwege de kosten. En haar houding gaf hem het gevoel dat zij nog steeds vasthield aan de oude oplossing, om vriendjes te blijven met het hoofdkantoor. Mijn gevoel erbij was BOOS.
Vraag naar iemands gevoel, en negen van de tien keer is het antwoord geen gevoel maar een gedachte. Gedachten zijn constructies van de geest, vol met veronderstellingen en argumenten en klaar om op geschoten te worden, met tegenwerpingen en weerleggingen. Zo bekvechten we wat af, over jouw gevoel en over het mijne.
Ik leg het nog maar eens uit: voelen doe je niet met je hersens, maar met je lijf. Als je iets voelt doet iets pijn, wordt het ergens warm, zwaar of koud, gaat het jeuken, breekt je het zweet uit, krijg je een droge mond enzovoort. Geef dat een naam en dan weten wij waar jij last van hebt. Het betekent dat je verdrietig, teleurgesteld, bang, blij, of hoopvol bent; en daarover is geen discussie mogelijk. Het is wat het is en we moeten dan maar eens zien wat we daar mee kunnen.
|
|
Laatste reacties